همه چیز در حال ارزان شدن است و مردم با شعفی خاص از ارزانی طلا میگویند و من یادم میاید که هنوز سالش پر نشده که طلایی که خریدم از قرار هر گرم 28 هزار تومان و حالا مردم خوشحال از طلای گرم 65 هزار تومان هستند .شیر کیلویی 1050 تومان و چه و چه و چه .حالا این وسط چرا هی غر میزنم برای اینکه مردم خیلی زود یادشان میرود که چه بوده و چه شده و باز سال اینده و سواری که انها منتظرند عدل و انصاف را بر پهنه این خاک بگسترد و باز یاد تلخک می افتم و باز این چیا چی نی ...

به واسطه شغلم در روز ادم های زیادی میبینم و گاهی هم ادم نما ها را انچه بیشتر از همه نظرم را جلب کرده بیوه های 206 سوار شهر است حالا چون به کسرت اشاره میشود می گویم صد البته که خیلی ها هم از انواع پراید استفاده میکنند و بسیار هم راضی اند بیوههایی که زیر چشمی ادم را بر انداز میکنند و اصلا برایشان مهم نیست طرف مقابلشان مجرد باشد یا متاهل بیشتر ملاک سن و رفتار است بیشتر ادم را یاد مرغ ها می اندازند و واقعا عاشق این هستند که بهشان محل نگذاری مثل یک طعمه دست نیافتنی بشوی تا انها از بدست اوردنت لذت ببرند .امروز برادر یکی از رفقا پس از پرداخت قست اول مهریه همسرش ازاد شد احتمالا فردا باید یک 206 سفید تیپ 2 ابتیاع بفرمایند تا از قافله بیوه های 206 سوار عقب نافتند و باز هم جناب تلخک در این مورد می فر مایند این چیا چی نی ...

سران سه قوا در یک بزم و رزم مشترک حسابی از حجالت هم در امدند و ملت هم - البته ملتی که کمی میفهمند و خصوصا روزنامه ایران نمی خوانند_ انگشت حیرت را به دندان گرفتند که اگر اوضاع مملکت اینقدر خراب است که میفرمایید پس این همه خون که ریخته شد به حق و گاهی ناحق جوابشان را کدام تلخکی باید بدهد و باز هم خود تلخک امد و پیش دستی کرد و گفت خون شهدا چی نی سران سه قوا رو سی کن

و در اخر من امروز گواهی نامه موتور را اخذ کردم که البته گ.اهی نامه موتور چی نی خدایا اپاچی برسان

کاش از این غربت به یک خاک امن میگریختم

شاید خدا آنجا مهربان تر باشد

و مردمانش روشن تر .

با این همه تاریکی که در کوچه های این شهر رسوب کرده

.خورشید

مدام راهش را کج میکند

به سمت انجا که ما نیستیم .

ما آزموده ایم در این شهر بخت خویش                      بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

سال های قبل دنیایی از ارزو بود که سرازیر میشد در ذهنم ولی امسال فقط یک ارزو دارم:

خدایا سال پیش رو جز ارامش چیزی از تو نمی خواهم

اره یه  جاهل هیچوقت هیچی و نمی پذیره .به همه چیز نگاه وارونه داره .جواب هیچ سوالی و نداره که بده یه جاهل فقط یه جاهله.

از این گرگن به هوا های امروزی عصبی ام از نسلی که اینده واسشون مهم نیست از بچه هایی که تلاش نمیکنن بزرگ بشن و چند سال کوچکتر از شناسنامه شون نشون میدن.برای این نسل حتی 40 دقیقه تمسخر رئیس جمهور هم کمه باید صد سال مضحکه دنیا بشن.اقا یه چیزی گوله شده تو گلوم یه بغض لعنتی که چند سال نمیشکنه.دلم پره از نفهمی ادم های دوروبرم از مردمی که  فکر میکنن از همه چیز سر در میارن و هیچی بارشون نیست از جماعتی که هر چقدر براشون دل بسوزونیم باز ادم بشو نیستن

اقا محمود دست مریزاد.اقا محمود سنگ تموم گذاشتی.اقا محمود این مردم لیاقتشون از تو بد تره .تو واسشون حکم فرشته رو داری .

میدونی وقتی یه نفر درست روبروت زل میزنه بهت و بهت نیش خند میزنه و توی دلش میگه بخور .مجبور میشی سرت وببری توی یقه ات و خودت و بخوری و بخوری و بخوری تا تموم بشی ته بکشی

ما را به رخت و چوب شبانی فریفته

این گرگ سال هاست که با گله اشناست

به هر حال توی هفته اینده هم یک یادداشت عیدانه مینویسم و امسال هم تمام سال پر از ...بی خیال پر بود دیگه .

ایرانی های زیادی در سراسر جهان در حال تماشاى این لحظه‌اند و تصور می کنم که خوشحالند. نه فقط به خاطر یک جایزه مهم، یک فیلم یا یک فیلمساز. آن‌ها خوشحال‌اند چون در روزهایى که میان سیاستمداران حرف از جنگ، تهدید، و خشونت تبادل می شود، نام کشورشان ایران از دریچه باشکوه فرهنگ به زبان مى‌آید. فرهنگى غنى و کهن که زیر غبار سیاست پنهان مانده است.

من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمینم تقدیم مى‌کنم. مردمى که به همه فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام مى‌گذارند و از دشمنى و کینه بیزارند

جان من پاراگراف بالا رو دوباره بخونید.گفتم جان من.اقای دکتر ،اقای متخصص،دوست عزیز ،هموطن!!اره با تو ام.با تو که با روح پاک اریاییت داری این متن و میخونی.با شما هستم. بله، شما که 20 سال سگ دو زدی تخصص گرفتی .مشکل بیماری های خاص حل شد.

اهای اقا با شما هستم مسئول وبلاگ امازاده اسماعیل شهرمون یه بنده خدا برای بار هزارم کامنت میزاره که بچه دار نمیشن لطفن به اقا بگید پیگیری کنن .خدا رو خوش نمیاد ملت یه لنگی وایسادن شما حاجتشون نمیدید ها.

جدی!!

ایا دوستان با اینگونه اظهار نظر ها تقدس دین و افراد مذهبی و اعتقادات ما را زیر سوال نمیبرند؟پس چی ؟

///

سیبیل هایم را انکارد میکنم. همه گیر میدهند که زشته میخوایم بریم عروسی، برو بزن .اخم های همیشه گی مامان و لب خند های زهرا.دلم میخواهد با مدل فرمون دوچرخه ای سیبیل هام حال کنم .از اینکه از همین حال ساده انرژی میگیرم خدا رو شکر میکنم که حال ساده من با گرفتن حال یک نفر دیگه تعریف نمیشه /

خدا یا شکر

///

به فروردین نزدیک میشیم.استرس عید بد تر همه ی زمان هاست ب رای من .ده سال است که عذابم میدهد .کاش سال جدید جور دیگری شروع میشد

ایا ولنتاین همان سپندار مزگان خودمان نیست ؟ایا ما در رسوم خود روزی برای قدر دانی و ابراز  علاقه به معشوقه خود نداریم ؟

این ایرانی بود را قبول نداریم ؟یا میخواهیم اعتراض کنیم ؟ ایا این شیوه از اعتراض جواب میدهد ؟ایا با تحقیر کردن اصل و ریشه خود میتوانیم به یک ایده لوژِی اعتراض کنیم یا به یک حکومت؟کجای دنیا با این شیوه اعتراض میکنند؟

هر چه باشد عدمی یا غیر عمد ،این عمل شایسته ما ایرانی ها نیست .

با کدام ژست تعصب میتوان این دیدگاه را رد کرد ؟فقط یک نا آگاه به اصل و فرهنگ ایرانی میتواند از تفکرش در مورد خرج کردن فرهنگ غربی در کشور خوشحال و راضی باشد و متعصبانه بر خورد کند

امروز را به همه ی دوست داران این مرز و بوم و مردمان پاک ایرانی در همه  جای دنیا تبریک میگویم .باشد که روزی بتوانیم فرهنگمان را بر دنیای بی قاعده کنونی حاکم کنیم و صلح و دوستی را به تمام هم نوعانمان هدیه دهیم

به همه ی انسان های روی این کره ی خاکی

عصبانی ام از خیلی چیز ها و شاید برد امروز میتونست کمی ارومم کنه که نکرد.ولی دارم اروم میشم احتمالا فردا اروم خواهم بود و بشینم روی داستان ها ی جدیدم کار کنم و یا شایدم بتونم چند خط به کار های نیمه تمام گذشته اضافه کنم.

فعلا میرم هقت و ببینم تا ببینم از جشنواره چه خبر.

یک دلیل ساده دارد موفق شدم گواهینامه بگیرم.شاید این برای خیلی ها خنده دار است اما برای من یک پله محسوب میشود و کلا دارم با سر خوشیش بشکن میزنم.

در پس این خوشحالی یک دلخوری هم دارم و ان این است که تلویزیون باز به دهه جشن های پیروزی جمهوری اسلامی رسید و این یعنی یک مستند دیگر و چند سریال که محتوی ان کاملا بر اساس دروغ طراحی میشود اما مگر کسی هم مانده که بنشیند و صراط ببیند یا ششمین نفر را دنبال کند مگر برنامه های ماهواره ای مجال میدهند .

فقط یک حسن بزرگ داشت صراط دیشب و مرا به خاطره ی سال های دور برد محاکمه کرباسچی و هم او که هنوز هم که هنوز است تهران مدیون انقلاب ساخت و ساز او است و هنوز هم که هنوز است طرح های باقی مانده اوست که هتکمیل میشود ولی ان روز ها با سن سال کمی که داشتم کنار پدر مینشستم و تمام محاکمات را نگاه میکردم  و حالا پرسش بزرگم این است که سهم احمدی نژآد در اختلاس بزرگ چیست ؟اگر اصلاحات از کرباسچی و جزایری چوب میخورد چرا احمدی نژاد از این اختلاس مبراست ؟چرا صراط او را بی تقصیر میداند مگر نه اینکه عوامل او باعث این فحشای اقتصادی شدند؟پس او رئیس این تشکیلات است .حالا اگر جند صباحی بعد او نیز گریخت یقه چه کسی را میتوان گرفت.ایا رهبر ایران پاسخ گو خواهد بود که سنگش را به سینه میزند ؟ایا نمیشد برای فاجعه ای که دوران اصلاحات و سازندگی را یک جا رو سفید کرد تمامیت نظام از من جوان عذر خواهی میکرد و محاکه افراد را علنی میکرد تا پرده از راز خیلی ها برداشته شود شاید کسی هم امد و مثل جزایری ثابت کرد که به احمدی نژاد برای تبلیغ انتخاباتی فلان میلیارد هدیه داده و احمدی انژاد هم بگوید من از اقای خامنه ای نامه داشتم که گفته بود بگیر هر کی هر چی داد بگیر.

به نظر من تلویزیون ایران فاسد ترین عنصر نظام است که فقط میخواهد ریشه ی اسلام را بر کند و این جای تاسف دارد که این همه مبلغ دینی هیج کاری نمیکنند.به همین وقت اذان قسم که بد جور دلخورم و این شیرینی گواهی نامه ی پایه دو ام را بد جور ذهرم میکند بد جور...

خدا یا به سر دم داران دنیا بگو تو از همه ی ان ها بزرگ تری و توانا تر خدا یا خواهش میکنم حرف این همه ادم درد مند بی همت را گوش بده

خدا یا لطفا...

از هفته پیش به اینطرف یه جمله بدجور رو مخم رژه میره.عادت دارم همیشه در هر جا رو که میزنم اروم یا بلند میگم یالله.از اینکار حس خوبی دارم و همیشه صدای رسای پدرم رو وقتی یالله میگفت تو ذهنم مجسم میکنم و ...چیز خاصی جز صدای خودم نمیشنوم.اما اصل جمله وقتی بود که برادرم گفت واسه کی یالله میگی کسی تو خونه نیست و پدر بزرگم که نشسته بود و داشت چای مینوشید با یک ژست روشن فکرانه گفت مرد همیشه یالله هش باهاشه نمی دونم چرا یک لحظه کلی کیف کرده بودم از اینکه پدر بزرگ من را مرد فرض میکرد یا اینکه تک کلام خوبی توی دهانم است اما هر چه بود لذت خوبی بود که هنوز هم میبرم.

حس بدی است وقتی کنار مادرم مینشیم و نشانه های پیری را در صورتش موهایش و نگاهش میبینم و بعد با خودم میگویم او پیر شده و دیر یا زود میرود و این یعنی من هم دارم پیر میشوم و دیر یا زود باید بروم.وقتی فکر میکنم که مرگ نزدیک من است بیشتر از انکه بترسم غمگین میشوم.از اینکه باید توضیح بدهم مسیر های اشتباهی که رفتم را به یک بزرگ تر و خالق غمگینم.نمی توانم توجیه کنم نمی توانم دروغ بگویم نمی توانم سفسته بکنم نمیتوانم .دیگر این حاظر جوابی به کارم نمی اید دیگر روابط اجتماعی خوب به کارم نمی اید و بعد غمگین میشوم حس  خوبی نیست وقتی به رفتن فکر میکنم .

سکه گران شده . دلار بالا رفته .برای من که سرو کاری ندارم با ایشان توفیری نمی کند ولی وقتی اینها با زندگی روز مره ام اسیب میزنند توقع دارم یک نفر کاری بکند حرفی بزند عذری بخواهد و یا ککش بگزد والله به خدا.

خوابم میاید اما دلم میخواهد تحقیر شدن رئال را ببینم . دلم میخواهد سر بلندی مردمی که تمام دلخوشیشان بارسلون است را ببینم دلخوشی مردمی که بارسلون تیم ملی کشور استقلال نیافته شان است دلخوشی ادمی مثل من که بارسلون یعنی فرار از الکاتراز برای منی که انگار در ابوغریب زندگی میکنم جایی که بهای چیز ها بی ارزش بیشتر از بهای چیر های با ارزش است جایی که ته ته ته تمام تلاشم برای پیشرفت دلخوری و سر خوردگی نامردی مردمیست که لبخند های ژکوند زدن را خوب بلندند.جایی که تنها تولیدیه موفق تولید مثل است که روز به روز نان خور به این کشور عزیز اضافه میکند

دست بازیکن های بارسلون دور گردن همدیگر است و روبرویشان رئالی ها خدا یا دلخوشی کوچکمان را از ما نگیر

آمین

بازی شروع شد

با خودم فکر کردم باید بابت این همه بیبندو باری های اجتماعی یقه چه کسی را بگیرم؟

خود خوری میکنم حرص میخورم اما صبوری هم میکنم .اخبار بیست وسی میبینم و صبوری میکنم لبخند های دکترو  دارو دسته اش را میبینم و صبوری میکنم

اما انگار نمیشد دیگه ،به اینجام رسیده بود.اینجا که میگم دقیقا یک وجب بیشتر از قد خودم را منظورم است.

خبر انقدر ذوق زده ام کرد که حیف دیدم در موردش حرفی نزنم.

"یک جدایی" اثر تحسین بر انگیز اقای کارگردان یک خورجین جایزه ریز ودرشت اورد.و این وسط چیزی که اهمیت ندارد شعور ایرانی هاست.

میترسم برای کشوری که در ان زندگی میکنم.نگرانم برای ادم هایی که هم زبان منند.دلواپس فرهنگ و شرف این مردم نازنینم.

دارند از ایران یک سودان اسیایی میسازنند و اگر دیر بجندبیم معلوم نیست سهم کدام بخش بشویم حالا منظورم چه کسی است؟

نام بردن از انها چه سودی دارد وقتی انها که باید بدانند می دانند و انها که نمیخواهند بدانند ککشان هم نمیگزد.

فرج الله خان با شما هستم که بر خلاف فامیلی ات اصلا هم سلحشور نیستی با یک کارنامه سخیف و یک سریال دزدی کجای دنیا را فتح کردی به قول پدربزرگم انگار دو دستی زدی در کون پلنگ.حسود بودنت در رفتارت نمایان است و این توهین به هموطنات را پای کدام میز محاکمه پاسخ بدهی خدا میداند.در کشوری که ادم هایی مثل تو ، مسعود فراستی، مایلی کهن و ده نمکی نماد باشند تکلیف تفکرات شریعتی گونه معلوم است خدا برای شما یک کاسه اب گوشت و یک تک نان است که با پیاز میخورید و یک لیوان دوغ هم رویش خدا برای شما حقوق و مزایای بی زحمت است خدا برای شما تهمت زدن است .

تو داری به کشورم خیانت میکنی .تو اقای سلحشور و من به عنوان کسی که دین را میشناسم انقدر که به هم ایینم تهمت نزنم و توهین نکنم میگویم تو داری به جوانان کشورت خیانت میکنی میخواهی با نشان دادن اسلام دروغینت خدا را زیر سوال ببری.

دلم به حال خودم میسوزد.دلم به حال کشورم میسوزد.باید پای برنامه های تلویزیونی بنشینم که این جانوران بر ان حکومت میکنند و از هیچ ابزاری برای خیانت به این کشور و این دین دریغ ندارند.

اخیش کمی سبک شدم .

خدمت مسعود فراستی با ان ژست های احمقانه و توضیحات صد تا یک غازش هم بعدا میرسم .مردک بورژوا چاپلوس اگر جرات داشتی فیلم پایان نامه را نقد میکردی .خسته شدم از بس ادم هایی را میبینم که شبیه این ها هستند و تعدادشان روز به روز بیشتر میشود خدایا صبوریم را به من برگردان

مسیر

همیشه وقتی مسیر برگشت از دانشگاه به خانه را با قطار طی میکردم دلم میخواست نور افتاب مستثیم توی صورتم باشد و چشم بدوزم به انتهای کویری که انگار در حال تبخیر شدن است.به همه بکر بودن حسودیم میشد.گاهی که از مسئله ای یا کسی یا حرفی میرنجیدم یا راهی برای حل مشکلی پیدا نمی کردم، کویر همه ی بغض هایم را در خودش دفن میکرد.قطار به مقصد می رسید مرد همیشه ابی پوش واگن درب اهنی رنگ رده را با زور باز میکرد،نور افتاب مستقیم می افتاد توی صورتم انگار راه حل جدیدی به ذهنم خطور کرده باشد و من برنده نبردی نا برابر بوده ام ،با افتخار و غرور از پله ها پایین می امدم و قدم هایم را سنگین بر میداشتم و زیر چشمی مسافران واگن ها را می پاییدم ، گویی من تنها کسی هستم که از دل کویر بر گشته ام بی آنکه لب هایم خشک بشود پوستم طاول بزند و موهای صورتم را گرد شن های روان پر کند.برایم اهمیتی نداشت که کسی به من توجه میکند یا نه مهم نبود که بیایم و همه ی خطی ها پر بشوند و من پیاده به سمت شهر حرکت کنم و کسی هم نباشد که مرا به سمت شهر ببرد مهم افتابی بود که زل زده بود به من.

اما این روزها کمی فرق کرده، حالا جاده ای که مدت ها بود متروکه و تنها در دل کویر،تا جایی که چشم کار میکرد ادامه داشت،دیگر مسدود  نیست و افتتاح شده.خلوت من وکویر را به هم زده اشت.کویر دیگر تنها نیست به خورشید خیره میشوم و ماشین هایی که با تمام سرعت دل کویر را می شکافند تا زود تر فاتح کویر شوند این یعنی دیگر کویر تنها نیست و برای من یعنی غصه ی تمام عالم.یعنی باید بغض هایم را جای دیگری چال کنم.جایی که هیچ جاده ای نباشد که روزی افتتاح شود جایی که فم هایم را دفن نکنم،پرتشان کنم تا زیر نور مستقیم افتاب تبخیر شوند جایی که افتاب زل بزند به من

مرداد نود

َ

خبر کوتاه بود : ” با کمال تاسف اطلاع یافتیم که آقای دکتر محمد مصدق سحرگاه امروز پنج شنبه در ساعت 5/4 بامداد 14/12/1345 در سن 87 سالگی در اتاق شماره 62 بیمارستان نجمیه تهران زندگی را بدرود گفت. “

خبری بسیار کوتاه برای مردی بزرگ!!!

سالنامه سازمان اطلاعات انگلیس در سال 1995 درباره اش منتشر کرد: خسارتی که وی به انگلستان وارد کرد از خسارتی که هیتلر در جنگ دوم جهانی به انگلستان وارد کرد بیش تر بود، معترف هستیم که  انگلستان در برابر مصدق شکستی بی سابقه را متحمل شد.

اولین نفر که با لایحه کاپیتولاسیون در ایران مخالفت کرد.

اولین ایرانی فارق التحصیل در دکتری حقوق.

امتیاز حق شیلات و کشتیرانی در دریای خزر را از شوروی باز پس گرفت.

شخصا در دادگاه لاهه برای احیای حقوق ملت خویش فریاد کشید.

جمال عبدالناصر (رهبر بزرگ و فقید ناسیونالیست عربی-اسلامی مصر) به گفته خویش او را الگوی خود قرار داد و کانال سوئز را برای مصر ملی کرد.

سفیر شوروی در ایران رسما اعلام کرد که دولتش در برابر وی به زانو افتاد.

اولین نفر که با استفاده از علوم روز در دانشگاه به بررسی علمی حقوق اسلامی شیعه پرداخت.

اولین نفر که حقوق شرعی زنان را به طور علمی در دانشگاه مطرح ساخت.

ابرمرد تاریخ ایران، با جان بر کف بودن خویش در راه وطن اجازه نداد که تا سال 1992 امتیاز نفت ایران در انحصار بیگانه باشد.

مجاهدت های کسی که خود را وقف سرزمین و مردم و دین خویش کرد، یگانه طراح بزرگ ملی شدن صنعت نفت ایران، جاوید یاد دکتر محمد مصدق به همین جا ختم نشد،وی خود را وقف ملیت ایرانی و دیانت اسلامی ساخت و لحظه به لحظه افتخار آفرید.

بخشی از بیانات بزرگوار:

” من ایرانی و مسلمانم و بر علیه هرچه ایرانیت و اسلامیت را تهدید کند تا زنده هستم مبارزه می کنم “.

” تنها گناه من و گناه بسیار بزرگ من این استکه صنعت نفت ایران را ملی کردم و بساط استعمار و اعمال نفوذ سیاسی و اقتصادی عظیم ترین امپراطوری جهان را از این مملکت برچیدم “.

” حیات من و مال و موجودیت من و امثال من در برابر حیات و استقلال و عظمت و سر فرازی میلیون ها ایرانی و نسل های متوالی این ملت کوچکترین ارزشی ندارد و از آنچه برایم پیش آمد هیچ تاسف ندارم و یقین دارم وظیفه تاریخی خود را تا سر حد امکان انجام داده ام .عمر من و شما و هر کس چند صباحی دیر نخواهد پائید.

*برای درمان سرطان بینی با وجود اصرار فرزندش  که پزشک بود و دوستدارانش راضی به سفر به خارج برای درمان نشد وگفت پزشکان ما قادرند همه کاری را برای درمانم انجام دهند.

به اختیار خود ملک خودش را بین کشاورزانش تقسیم کرد!

اما

*هنوز هم برای رفتن بر سر مزارش که نیمه ویرانست، مردم مشکل دارند!

   و هنوز یک خیابان و کوچه بنامش نیست...

بعد از مدت ها نا پرهیزی کردم و یک داستان داغ داغ توی وبلاگم میگذارم

برای خواندن داستان به ادامه مطلب بروید البته اگر وقت دارید

بخشی از فیلم نامه روز واقعه.بازی حسین پناهی را یادتان هست ؟خدایش بیامرزد.

گفت : یه سوال دارم که خیلی جوابش برام مهمه
گفتم :چشم، اگه جوابشو بدونم، خوشحال میشم بتونم کمکتون کنم
گفت: دارم میمیرم
گفتم: یعنی چی؟
گفت: یعنی دارم میمیرم دیگه
گفتم: دکتر دیگه ای، خارج از کشور؟
گفت: نه همه اتفاق نظر دارن، گفتن خارج هم کاری نمیشه کرد !
گفتم: خدا کریمه، انشالله که بهت سلامتی میده
با تعجب نگاه کرد و گفت: یعنی اگه من بمیرم، خدا کریم نیست؟
فهمیدم آدم فهمیده ایه و نمیشه سرش رو شیره مالید
گفتم: راست میگی، حالا سوالت چیه؟
گفت: من از وقتی فهمیدم دارم میمیرم خیلی ناراحت شدم
از خونه بیرون نمیومدم، کارم شده بود تو اتاق موندن و غصه خوردن، تا اینکه یه روز به خودم گفتم تا کی منتظر مرگ باشم.
خلاصه یه روز صبح از خونه زدم بیرون و مثل همه شروع به کار کردم، اما با مردم فرق داشتم، چون من قرار بود برم و انگار این حال منو کسی نداشت، خیلی مهربون شدم، دیگه رفتارای غلط مردم خیلی اذیتم نمیکرد
با خودم میگفتم بذار دلشون خوش باشه که سر من کلاه گذاشتن، آخه من رفتنی ام و اونا انگار نه ...
سرتونو درد نیارم من کار میکردم اما حرص نداشتم
بین مردم بودم اما بهشون ظلم نمیکردم و دوستشون داشتم
ماشین عروس که میدیدم از ته دل شاد میشدم و دعا میکردم
گدا که میدیدم از ته دل غصه میخوردم و بدون اینکه حساب کتاب کنم کمک میکردم
مثل پیر مردا برا همه جوونا آرزوی خوشبختی میکردم
الغرض اینکه این ماجرا منو آدم خوبی کرد و ناز و خوردنی شدم
حالا سوالم اینه که من به خاطر مرگ خوب شدم و آیا خدا این خوب شدنو قبول میکنه؟
گفتم: بله، اونجور که یادگرفتم و به نظرم میرسه آدما تا دم رفتن خوب شدنشون واسه خدا عزیزه
آرام آرام خداحافظی کرد و تشکر
داشت میرفت
گفتم: راستی نگفتی چقدر وقت داری؟
گفت: معلوم نیست بین یک روز تا چند هزار روز!!!
یه چرتکه انداختم دیدم منم تقریبا همین قدرا وقت دارم.
با تعجب گفتم: مگه بیماریت چیه؟
گفت: بیمار نیستم!
هم کفرم داشت در میومد و هم از تعجب داشتم شاخ دار میشدم گفتم: پس چی؟
گفت: فهمیدم مردنیم،
رفتم دکتر گفتم: میتونید کاری کنید که نمیرم؟
گفتن: نه گفتم: خارج چی؟ و باز گفتند : نه!
خلاصه ما رفتنی هستیم کی ش فرقی داره مگه؟
باز خندید و رفت و دل منو با خودش برد ...

راستی اگه لحظه دقیق شکستن شیشه عمر برامون مشخص بود؛
در این زمان باقیمانده چه کارها که نمی کردیم و چه کارها که می کردیم ؟!

چند دقیقه پیش درست زمانی که داشتم ظرف ها را میشستم و بازی والیبال را نگاه میکردم ایران در عین نا باوری باخت تمام سه ست توی ذهنم یک چیز بود ایران باید ببازد چون باید ببازد چین یک امتیازی و ته جدولی و ایران دوازده امتیازی در دور بعد باید با سه حریف قدر بازی کند که امتاز گیری تقریبا محال است حالا به کجای جدول بر میخورد که چین به عنوان یکی از دو مثلا حامی ایران در مجامع بین الملی ببرد و چهار امتیازی بشود پس ما باید ببازیم

خوب به روسیه هم میبازیم چون قدرتی است برای خودش

وقتی من در اوقات فراغتم دنبال اهنگ جدید ساسی مانکن میگردم از که گله دارم .

با امروز میشود دو روز که در راستای اعتراض به تاخیر در پرداخت حقوقم و کم بودن ان سر کار نمی روم شاید تا حدی از نظر روحی ازارم بدهد اما انچه بیشتر رنجم میدهد مردمیست که هرگز برای هم زندگی نمیکنند

ما مردم خوبی بودیم دلمان برای همدیگر تنگ میشد هوای هم را داشتیم نمیگذاشتیم که اب توی رفیقمان تکان بخورد  و هزار مثال دیگر

زمانه ما را مردمان بدی بار اورد مردمانی که حسد می ورزیم دروغ می گوییم لبخند میزنیم اما پشت لبخندمان هزار نا جوانمردی نهفته دلتنگی نمی کنیم هوای هم را نداریم ضعیف کش شده ایم

ما مردمی که روزگاری برای نوحه ی سالار شهیدان اشک های معصومانه می ریختیم حالا عاشورا را تبدیل به کارناوال مد های برند دار مشکی کرده ایم و انگار نه انگار که باید فلسفه عاشورا را زنده نگه داریم:

اعتقادمان را فدای مصلحتمان نکنیم 

وضعیت سفید است راحت باشید اینجا کسی به کسی سخت نمیگیرد شما هم سخت نگیرید

هفته ای که گذشت برایم یک خاطره خوب را به جا گذاشت شرکت در برگزاری یک کنسرت .کنسرتی که بزرگان موسیقی کشور و دو نوازه چیره دست ایتالیایی.نکته جالب توجه برای من این بود که گاهی ما ادم ها اختیار یک دکمه یا یک قلبیرک را که میگیرم گذشته مان را یادمان میرود و گاهی یادمان میرود که هنوز همان که بودیم هستیم و اتفاق تازه ای نافتاده فقط پالون عوض شده.دو شب بیاد ماندنی سپری شد و من به این شهر کوچک که حالا مدتیست که در ان ساکنم امیدوار شدم .

دارم روی یک داستان جدید کار میکنم

شاید امسال یک مجموعه داستان را زیر چاپ ببرم

هنوز هیچ هنوز فکر یا خیال

دلم برای هم کلاسی هایم تنگ شده برای شیطنت های وقت وبیوقت برای کلاس هایی که بی هوا پیچاندم و زدم به جاده های شمال تنگ شده انگار یک جای کار لنگ میزند که ما همیشه دلتنگیم .

و اما برج:

دیروز دعوت بودم برج میلاد به عنوان یکی از برندگان کتاب خوانی حوزه هنری شهرداری تهران بماند که برای اولین بار بود که میرفتم و بماند که تمام تلاشم را انجام دادم تا کسی نفهمد که از دیدن میلاد چقدر ذوق زده شده بودم و بالاخره طاقت نیاوردم و یک عکس کنارش انداختم اما نکته جالب تر مراسم خود مراسم بود که حس کردم کمی رنگ بوی سیاسی داشت از دعوت رضا رفیع به عنوان مجری برنامه تا کلیپ و داستان های کلی مراسم و بماند که این همه دردسر چیزی جز یک بن و یک قران حکیم برایمان بیشتر نداشت و بعد تازه فهمیدم درد همه ی همایش ها ادم است یعنی همیشه باید یک عده ادم به هر دلیلی باشند تا جای دندان ها ببخشید صندلی های خالی به چشم نیاید باز یاد جشنواره داستانی استان سمنان افتادم و پیش خودم گفتم باز به شرف شهرداری لااقل انجا برج میلاد بود و ما از قبل فقط یک عده برنده پیزوری محسوب میشدیم و انصافا به برو بچه های کتابد اری خوب رسیدند اما در کل کشوری که دوستش داریم انقدر  چیز های دوست نداشتنی دارد که گاهی ادم دل درد میگیرد از گفتن حجم وسیع ای از درد دلش .به هر نوع رفیتیم و برگشتیم و پای چلاق شده مان به تازگی را هم روی دوشمان گذاشتیم و برگشتیم با لب های اویزان از برنده نشدن لب تاب و دوچرخه اها یادم رفت بگم که به 8 نفر لب تاب ودوچرخه جایزه دادند.

برای من همین که رضا رفیع بود و تکه پرانی ها و شعر های طنزش و یاد چهار راهی که چهار ر اه شد و داغ کتابی که روی دلم ماند و رفقای نا رفیق و  و یک عالمه خاطره ی کوفتی ،کلی اتفاق بود.

این روز ها مشغول راه اندازی ای دی اس ال هستم تا شاید از خجالت مهدی رضایی در بیایم و داستانی برایش ارسال کنم تا شاید ببخشد این رفیق بی معرفتش را

و این روز ها ترش هم دارم میرم سنگسر عروسی اقوام دور باشد به رقص و پایکوبی بگذرد و حال ما را دگرگون سازد .باشد

رابطه زانویی گاز 1600 تومان

شیلنگ و بست های لازم (دو عدد بست کوچک و جهار عدد بزرگ) 3000 تومان

روزنامه هفت صبح و همشهری داستان 2300 تومان

 هفته نامه امید جوان 1000

این روز ها مثل تمام ان روز های قبل ترش مشغول دو دو تا چهار تا کردن هستم و هنوز وقتی پای اخبار مینشینم فقط حرص میخورم گاهی سر درد میگیرم از این همه بی حساب کتاب خرج کردن در این مملکت

همیشه همین طور بودیم همیشه همه چیز را بی حساب و کتاب خرج کردیم و وقتی نیاز داشتیم لنگ ماندیم گوجه را سر زمین 30 تومان میخرند و توی بازار 500 تومان است حقوق ماهیانه من به زور به 600 هزار تومان میرسد و هزینه های جاری ...قصه تکراریست فقط میگوییم که سبک بشویم فقط میگویم که سبک بشوم مثل اینکه میگویم ...

راستی چقدر حرف های بی حساب کتاب زدیم ؟

چقدر....

فردا برای خودش یک روز بزرگ است

کاش حسادت پشت نگاه ادم ها نبود تا کمی مهربان تر بودند کاش منطق فقط لق لقه ی زبان نبود تا میشد دنیا را ساخت کاش یاد نمیگرفتیم با لبخند های مصنوعی به ادم ها دهن کنجی کنیم و ادم ها را از دریچه انسانیت میدیدیم

فردا روز بزرگیست برای من

روز بزرگ

امروز روز جهانی صلح.

گاهی این تیتر ها هیچ تلنگری به ما نمیزنه و دلیلش اینه "مفهوم صلح رو نمیفهمیم "شاید باورش سخت باشه اما واقعیت داره تا حالا شده از خودتون بپرسید صلح یعنی چی ؟ مصالحه ایا همون صلحه ؟مصلحت برای چی بوجود اومده ؟ صالح کیست ؟ خوب خیلی وقت ها این پرسش ها ما رو به جواب میرسون ه و خیلی وقتا هم نه .اما توی این روز گار و توی این مشور پر گهر و پر از انسان صالح دنبال صلح رفتن به تباهی رفتنه .وقتی تیتر روزنامه ای تماشای  15 هزار نفر از اعدام یک نوجوان باشه باید به حال این مردم گریست مردمی که همه میگن باید قصاص قتل نفس انجام بشه اما نمی دونن باعث و بانی این هنجار شکنی راست راست داره واسه خودش قدم میزنه و از بهتر امکانات رفاهی برخورداره و به عنوان یک مسئول کلی هم برو وبیا داره .همیشه برام سوال بود سازمان ملی جوانان چرا تشکیل شد و چرا ادغام و درگوشی منحل شد و خوب مثل دنبال صلح رفتن بی خیال سوالم شدم .امروز روز صلحه و ما یه نفر و داریم که جایزه صلح نوبل روهم گرفته و حالا چه بخواهیم و چه نخواهیم و حتی اگر به دلایل سیاسی هم بوده باشه ایا اینقدر ارزش نداشته که پیگیر باشیم ؟به نظرم باید واقع بین بود اوضاع اقتصادی کشور رو به وخامته اوضاع اجتماعی مون افتضاحه اوضاع فرهنگی مون فاجعه ست و صحبت از صلح هم نکنیم که فقط کوچیک میشیم در روزگاری که رئیس جمهور محترم پدر زن پسرش و با خودش میبره نیویورک که مبادا به خاطر همکاری در اختلاص دسگیر بشه دنبال صلح رفتن یعنی کشک . یه روز هایی بهمون گفتن دوران بعضی از شاه ها در ایران خفت بارترین دوران حکومتی ما بوده و حالا من فکر میکنم با اتفاقات امروزی که در کشور ما میافته شاهد مرگ تدریجی یک تمدن هستیم تمدنی که روزی سر امد بوده  حالا داره ته امد میشه .غصه میخورم غمگین میشوم آهای دوستان ولایت فقیه آهای روحانیون مبلغ اسلامی به خاطر مردمی که به خاطر سر بلندی دینشان قیام کردند وخون دادند کاری بکنید به خدا قسم که ما سربلندیو وصلح را در این کشور میخواهیم تازه غصه ادم های بی خرد و نامرد وپشت هم انداز را خودمان تنها میخوریم غصه دوستان بد تر از دشمن را خودمان تنها میخوریم غصه ادم هایی که نیششان همیشه تا بنا گوش باز است و هنوز از زهر نیششان در تن باقیست را خودمان تنها میخوریم غصه مدرک داران بی خرد و بی سواد را غصه مهربانان نا مهربان را غصه هنرمندان بی هنر ....وای که چقدر باید غصه بخوریم تنهای تنها ...

مرز و بوم یعنی چه ؟؟

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان .اری مرز بوم یعنی کشور و کشور یعنی مرز وبوم .مرز وبوم جایی است که ما خانه و کاشانه مان را در ان میسازیم و در ان کار و تلاش میکنیم و دعا میکنیم که همیشه سر بلند و سر افراز باشد. مرز و بوم جایی است که اگر سرود ملی اش در کشوری غریب شنیده بشود ذوق سر تا سر وجودمان را فرا میگیرد و بغض گلویمان را میگیرم و اعتماد به نفسمان میرود روی هزار . مرز و بوم ما ایران است. مرز وبوم ما همیشه سر سبز است مرز وبوم ما هزاران سال قدمت دارد .مرزو بوم ما تمدنی غنی دارد حتی اورانیوم غنی شده هم دارد .مرز و بوم های دیگر دنیا ما را تحریم کرده اند و مدام میگذارند توی کاسه ما و ما هم به انها لج میکنیم و هر چقدر که انها تصور میکنند ما خوشبختیم ما کاری میکنیم که انها ببینند که ما بد بختیم تازه نه اعتراض میکنیم نه حرفی مبنی بر مخالفت میزنیم و نه هیچ کاری که مرز و بوم های دیگر فکر کنند ما ادم های معترضی هستیم . گاهی وقتی از مرز وبوم مان حرف میزنیم حرصمان میگیرد و یاد یک شعر از پروین اعتصامی میافتیم که فرمود " ما را به رخت وچوب شبانی فریفته    این گرگ سال هاست که با گله اشناست " و بعد داغ میکنیمو همین .

باقی بقایتان جانم فدایتان

سلام

باز ما هر چی میخوایم به کسی گیر ندیم نمیشه

هفته قبل یه مقاله خوندم که گفته های خانم رجبی بود. راجع به بر خورد های اجتماعی زنان و خط کش گذاری میان درست و نا درست .گاهی اونقدر به شعور ادم ها توهین میشه که حس میکنی اگر رضا خان زمام دار حکومت بود اسلام این قدر محجور و مظلوم واقع نمیشد...عجب.به نظر شما خانمی که برای گفتن اخبار ساعت شب ساعت12 توی استدیو حضور داره محارب به حساب میاد؟برداشت کاملا شخصیه ها !!!

یه مقاله هم چند هفته قبل خوندم راجع به گرفتن رشوه و بعد یاد یکی از حرفای رفقای سابقم افتادم که  میگفت: بعضی پولا هست که گرفتنش اشکال عرفی وشرعی نداره یکی میگیره یکی نه ما که میگیریم بعد فکر کردم بهتره دوستان مراجع و علمای محترم بیان رشوه رو دسته بندی کنن که خدای ناکرده کسی به اشتباه پیشنهادی رو رد نکنه.

و اما این هفته

از اجلاس بیداری اسلامی که نگذریم ادم رو بد جور دلتنگ سید ممد اقای خاتمی میکند  با گفتگوی تمدن ها. یه جایی خوندم که جناب لعنت الله علیه بوش فرموده بود که مسئله هسته ای ایران با راهکار اقا خاتمی قابل حل بود و ما فقط برای کم نیاوردن هر از گاهی چوب لای چرخش میگذاشتیم عجب که داخلی ها دایه دلسوز تر از مادر شدن راستی ما این همه سمینار و اجلاس میذاریم و به خلق الله پسته درجه یک وگبه و گلیم دست باف میدیم بازم هر جا به رای گیری میرسه کسی ما رو مو هم حساب نمیکنه ...عجب

راستی موج این بیداری از کجا اومد؟بعضی از نابخردان عزصه سیاه نمایی و فتنه جو میگن از انتخابات 88 که شک نکنین از عنصر فراماسون و ضد برنامه راز کانال 4 هستن. راستی پس از کجا که چی اینطوری شد؟

(یه عده میگن اگر اینجا ایران است و ما مسلمان هستیم ایا کشتن مسلمان جایز است یا به مکان و زمان ان بستگی دارد مثلا (اونا میگن ها )در ایران وسوریه بمیرند خس وخاشاک هستند در جای دیگر بمیرند غیر از رژِیم منحوص صهیونیستی مسلمانند و هر کس بکشد و در هر زمان حتی خرداد و تیر 88 نامرد به حساب میاید حتی اگر به خاطر شهریه دانشگاه مطبوعه باشدو لا غیر)

به هر حال ما یکی از غنی ترین تمدن های جهان هستیم که اسلام بخشی از هویت ما ست نه تمام ان البته اگر بدون تعصب به ان بنگریم تمدن ایران قبل از اسلام وبعد از اسلام قابل جدا سازی نیست که اگر تمدن قبل از اسلام نبود زمینه ای برای تمدن بعد از اسلام هم نبود نمونه اش اسپانیا که سال ها ی سال اسلام در انجا جولان داد ولی امروز اثر کمی از ان در این کشور میبینیم پس بهتر نیست اسلام را تکمیل کننده هویتی بدانیم که تمام جهان حسرت داشتنش را میخورند؟شاید بهتر نیست ! ...عجب 

دوست و برادر عزیزمون اقای احمدی نژاد همیشه یه تومار دستشون که تعداد مدرسه ومسجد وساختمون رو به روز امار داره و هر جا میره پهن میکنه که وا اسفا که دولت اصلاحات که ضد دین بود و دولت  سازندگی که کمر فقرا رو شکسته بود هچ نکردند (با نفت 20 دلاری و درامد کل دوره هاشون به 200 میلیارد نرسید)اما دولت فخیمه ی ما که اصلا هم جریانش انحرافی که نیست هچ، حیلی هم صراط مستقیم داریم میریم با درامد نفتی تا امروز به امار دوستان مرز 500 میلیارد و رد کرده .همه هچ ما پاک ترین دولت ممکنه از زمان حضرت رسول به این طرف هستیم که هم سپاه طرفدار  ماست هم بسیج و هم جناب اقای جنتی.یه هو میزنه این وسط یه بنده خدایی وام ازدوج گرفته 3 میلیاردلار خوب بنده خدا دخل و خرجش نمی خونده.بعد یاد ادم میاد وقتی ابدار چی جناب کرباسچی رو داشتن سیم جین میکردن که اقای کرباسچی چرا دو پرس چنجه سفارش میداده با پول بیت المال و اقای کرباسچی مانده بود پس نواب با پول زباله های باز یافتی درست شده ؟راستی چرا کرباسچی بعد از ازاد شدن از زندان دکترای افتخاری گرفت ؟ حتما چون خیلی شارلاتان بوده.  یا زمان جزایری بنده خدا که رفتن تو پاکستان یقه ش کردن بعد دوست عزیز با شرفمون وام ازدوجش از 89 عقب افتاده حالا صداش در میاد این دیگه اخر ساز زدنه ها تازه هنوز معلوم نیست که این "امیر منصور خان" که میگن خرزو خانه یا واقعا در قید حیاته یه کمی که بریم عقب تر یاد رفیق دوست و رفیقش می افتیم که به اعدام محکوم شدن بعد من واسم یه سوال که وقتی این رسوایی بد ترین رسوایی تاریخ ایرانه چطور دولت فخیمه ادعا میکنه پاک ترین دولت زمانه خوب لابد ما نمیفهمیم...عجب راستی جریان نامه اقای مشایی چی بوده.البته این ها عوام فریبیه و دور بعد حتما یه کاندیدا میاد میگه فرزندای اقای احمدی نژآد الان کجان این پولا رو از کجا اوردن و اب از اب هم تکون نمیخوره و مردمی که هاج و واج همدیگرو نگاه میکنن که 3 میلیارد دولار یعنی چه؟چند برابر حقوق شرعی وقانونی اداره کاره ؟ چند سال کار کنی میتونی اینقدر پول پس انداز کنی ؟ علم بهتر است یا صروت؟

به هر رویه تا حالا که دوستان دو میلیارد ازش زدن و شما شک نکن تا زمان بررسی کامل پرونده میرسیم به همون مبلغ وام ازدواج و عددی که اشتباه چاپی متصدی بوده و لذا خلع خدمت میشه و صنواتشم نمیدن و همه هم تو جلسه دادگاه هوش میکنن میگی نه وایسا ببینیم .

و اما دربی :  خوب باز هم ما بردیم و ما بردیم چلو کباب را ما خوردیم .دلم میخواست مثل چند سال قبل جوون تر بودم و میرفتم استادیوم و هر چی فحش ناموس بلدم اون وسط ولو کنم و همه رو فحش بدم ;که نشد.

از امروز یک بخش انشاع راه میندازم که به سبک خنده بازار باید به من تعداد پس گردنی ها رو بگید.

جغرافیا چیست؟

امروز به عبارتی دو شنبه است دو شنبه یکی از شهر های افغانستان است افغانستان کشوری در اسیاست اسیا بزرگ است و کشور هایی از جمله ایران و چند کشور دیگر دارد .ایران جای خوبی است و مردم همه پول دار و مرفه هستند و یک عالمه بانک دارند که از سوپر مارکت و ساندویچی هم بیشتر است بیشتر یعنی خیلی زیاد و بانک ها سود خیلی زیادی میکنند.ایران کشوری اسلامی است و اسلام یعنی سود 30 درصد به بالا و اگر وام قرض الحسنه بگیری یعنی که فقیر به حساب می ایی وام ازدواج وام قرض الحسنه است وام مسکن وام بی خانه هاست و وام بافت فرسوده فعلا لنگش روی هواست در ایران رشوه و اختلاس امری طبیعی است و مردم روزی چند فقره از ان را مشاهده میکنند و تعجب هم نمیکنند اما به قول یکی از مسئولین یه هو یکی نام رد ی میکند و میرود به رسانه ها میگوید. رسانه ها شیپور چی هستند و مدام اراجیف میگویند و سیاه نمایی میکنند و جریان انحرافی راه می اندازند و مردم را دچار رعب وحشت میکنند و جزو محارب هستند و باید جیز بشوند .ایران کشوری اسلامی است و مردم همه حجاب به اندازه کافی دارند ما در ایران خش هستیم و از امکانات و رفاه بسیاری زیادی رنج میکشیم و هیچ کدام من و تو 1 و بی بی سی نگاه نمیکنیم و حتا رسا هم نمیبینیم و همیشه اخبار بیست وسی را نگاه کرده و لذت میبریم این بود انشاع من.

دوستان یک لطفی بکنن تعداد پس گردنی هایی که من باید در طول این انشاع میخوردم را بهم بگن (به سبک خنده بازاری ها)